Vohū

واژه

Vohū (اوستایی: 𐬬𐬊𐬵𐬏)

آوانویسی

vohū ← /vo.huː/

معنی

• نیک، نیکو، خوب
• در متن‌های دینی: خیر مطلق، خوبی معنوی

ریشه‌شناسی

از ریشهٔ اوستایی *vah-* ← «نیک بودن، ارزش داشتن» مقایسه با:

• سانسکریت: vasu (نیک، غنی)
• فارسی باستان: vahyā

نوع واژه

• **صفت** (adjective)

جنسیت

• **خنثی** (neuter) ← در ترکیب با اسم‌های مجرد یا مفهومی به کار می‌رود

تصریف

• صرف نشده، در حالت **نهادی مفرد** (nominative singular)
• از نوع صفت‌های سادهٔ اوستایی

کاربرد در اوستا

در سرود معروف:

• Ašəm vohū ← «راستی نیکوست»

نیز در ترکیب‌های دیگر مانند:

• vohū manō ← «اندیشه نیک»
• vohū xšaθra ← «فرمان نیک»

نزد بارتولومه

در کتاب:

• Christian Bartholomae, *Altiranisches Wörterbuch*, 1904

مدخل: vohū تعریف: < gut, wertvoll, heilig, wünschenswert > «نیک، باارزش، مقدس، مطلوب»

واژه‌های مرتبط

• vahman ← اندیشه نیک
• spənta vohū ← نیکی مقدس

منابع

• Bartholomae, Christian. Altiranisches Wörterbuch. 1904.
• Geldner, Karl F. Avesta: The Sacred Books of the Parsis. 1896.
• Darmesteter, James. Zend-Avesta (SBE Series). 1880.

یادداشت‌ها

صفت vohū اغلب در مقام اسم هم به‌کار رفته است، به‌ویژه در ترکیب‌های ستایش‌گرایانه.