Aẟauui

𐬀𐬜𐬀𐬎𐬎𐬌· : aẟauui: «نافریبنده» a نفی + ẟauui از ریشه dab «فریفتن».

𐬀𐬜𐬀𐬎𐬎𐬍𐬨: aẟauuīm: حالت رایی، مفرد مذکر،